Dr. İsmail Kemal

 

Su ve İsrail

08 November 2015, Sunday    Yorum Yaz   Yazdır  

    

Türkiye’den gelen su konusunda bazı kesimlerden sık sık işitilen argüman “Su, İsrail içindir” argümanıdır. Sosyal medyada “Su bizim için değil” görüşüne rastlamak mümkün. Bu kesimlere göre Türkiye Kıbrıslı Türkler için iyi bir şey yapmış olamaz. İşin içinde muhakkak başka bir iş vardır. “Su İsrail’e gidecek” tezi işte bunun cevabı. Komplo teorileri ile yatıp kalkanlar söylediklerinin doğruluğundan hiç kuşku duymazlar. En büyük hataları da bu zaten. “Su İsrail için” derken bunun doğru olup olmadığını araştırmaları gerekirdi. Küçük bir araştırma bu argümanın temelsiz olduğunu ortaya koyar. Türkiye-İsrail ilişkilerinin kötü olduğunu ve yakın bir gelecekte düzelmesinin beklenmediğini bir kenara bırakalım. Kıbrıs’a su getiren boru hattının kapasitesi ile İsrail’in su ihtiyacını karşılamanın mümkün olup olmadığını da bir kenara bırakalım. Ortada çok basit bir gerçek var. İsrail, su sorununu çözümlemiştir. İhtiyacından fazla su üretmektedir. Su ithal etme gibi bir derdi veya niyeti yoktur. Geriye bizdeki hüsnü kuruntular, dedikodular kalır.

2014 yılında Foreign Policy dergisinin dünyanın önde gelen 100 global düşünürü arasına koyduğu ve 2009 yılında kurduğu Water-Gen şirketi ile havadan ve kirli sudan (ucuz enerji ile) su üreten makineler yapan Arye Kohari, bir söyleşide, “Eskiden hükümet İsraillilere az su kullanmalarını, suyu tasarruf etmelerini söylerdi. Şimdi ise o kadar çok su var ki hükümet halka daha çok su kullanma çağrısı yapıyor” demişti. İsrail, su sorununu nasıl çözümledi? Kohari’nin havadan su üreten makineleri ile değil. Kohari, makinelerini daha çok İsrail ordusu ve başka ordulara satıyor. Bu teknoloji sivil amaçlar içinde kullanılabilir. Su sorununun arttığı dünyada gelecekte daha yaygın kullanıma girebilir.

İsrail hükümeti su sorununu deniz suyunu arıtarak çözümledi. İsrail’in deniz suyu arıtma tesisleri yılda yaklaşık 600 milyon metre küp su üretiyor. Hükümetin hedefi 2020 yılında kapasitenin 750 milyon metre küpe çıkmasıdır. (Türkiye’den gelen boru hattının yıllık kapasitesi 75 milyon metre küptür.) İsrail’in Sorek Deniz Suyu Arıtma Tesisi, dünyanın en büyük deniz suyu arıtma tesisidir. Saatte 26 bin metre küp su üretir. İsrail’de evlerde kullanılan suyun yüzde 70’i deniz suyu arıtma tesislerinden gelir. Hadera, Palmahim, Ashkelon ve Sorek tesisleri bir metre küp suyu 0.40 dolardan ucuza mal ediyorlar. İsrail Su İdaresi Deniz Suyu Arıtma Bölümü Müdürü Hila Gil, “Deniz suyunu arıtmamız nedeniyle su sorunu artık gündemimizde yok” diyor. İsrail Su İdaresi Başkanı Alex Kushnir, kuraklıkların artık ülkeyi etkilemediğini söylüyor. İsrail, su sorununu bu şekilde çözümleyerek başka bir ülkeye bağımlı olmaktan da kurtulmuştur. Yani konunun siyasi yönü de vardır. Su konusunda Türkiye’ye bağımlı olmak isteyeceklerini sanmak saflık olur.

Tüm Ortadoğu ülkelerinde olduğu gibi İsrail’de de su önemli bir sorundu. İsrail, bölgesindeki su kaynaklarının aslan payını elinde bulundurmasına rağmen nüfus artışı, sanayi ve tarımın büyümesi, sık sık yaşanan kuraklıklar, ülkenin bir bölümünün çöl olması nedeniyle su sorununa çözüm arıyordu. Yağmurlar ülkenin su ihtiyacının sadece yarısını karşılıyordu. Deniz suyunu arıtma konusundaki ilk adımlar 1970’li yıllarda Kızıl Deniz’de, Eilat’ta atıldı. Bu alandaki esas atılımlar büyük bir kuraklıktan sonra 1990’lı yıllarda başladı. Bu çalışmalar 2000’li yıllarda daha da hızlandı.2005 yılında başlayan ve 2008-2009’da had safhaya ulaşan kuraklık su konusunda ülkeyi alarma geçirdi. Hükümet, Akdeniz kıyılarında 5 deniz suyu arıtma tesisi kurma kararı aldı. Suyu yönetmek için 2007’de İsrail Su İdaresi (Water Authority) kuruldu. Su yönetiminde devlet ve özel sektör işbirliği yapıyor. İsrail ayrıca su kaybı ve israfının önüne geçme, kirli suları arıtma çalışmalarına ağırlık verdi.Su borularından akıntıların önüne geçmek için çalışma yapıldı. Kanalizasyon sularını arıtarak tarımda kullanma konusuna büyük ağırlık verildi. Bunun sonucunda kanalizasyon sularının yüzde 86’sı arıtılarak tarımda kullanılıyor. Bu miktar, tarımda kullanılan suyun yüzde 55’ini oluşturuyor. Su kaybı ve israfı ne kadar önlenir, kirli su arıtma çalışmaları ne kadar gelişirse denizden su üretme ihtiyacı o kadar azalır. İsrail, su tüketimi konusunda fiyatları da araç olarak kullanıyor. Evler belirli bir miktara kadar suyu daha düşük fiyatta kullanıyorlar. Bunun üzerine çıkanlar daha fazla para ödüyor. Bu da tüketiciyi dikkatli olmaya itiyor. İsrail firmaları, deniz suyu arıtma konusunda uluslararası arenada da çalışıyorlar. Dünyada en ciddi su sorunu yaşayan bölgelerden biri ABD’nin Kaliforniya eyaletidir. Bir İsrail firması, Kaliforniya’da, San Diego yakınlarında 1 milyar dolarlık deniz suyu arıtma tesisi kuruyor.

Ortadoğu’da su sorununun giderek büyüyeceğini biliyoruz. Türkiye’nin sanıldığı gibi su zengini bir ülke olmadığını da biliyoruz. Ama, gelecekte, var olan su kaynaklarından bir kısmını komşu ülkelere satabilir. Bunun ne sakıncası olabilir? İsrail’in Türkiye’nin suyuna ihtiyacı yok. Dolayısıyla “Su İsrail içindir” teorisi tamamen yanlıştır. Temelsizdir. Suyun kimin için olduğunu görememek ideolojik, siyasal takıntı, önyargı gerektirir.

 

Yazarın Tüm Yazıları
Burkini ve özgürlükler 
Joe Biden ziyareti    
Halep savaşları 
Türk Akımı gerçekleşecek mi?    
Yine mülteci konusu 
Türkiye ve Rusya 
Din ve siyaset 
Rakamlarla mülteci sorunu 
Sıcaklar, kuraklık 
Türkiye ve Arap dünyası 
Dünya nereye gidiyor? 
Darbe girişimi ve dış politika 
Çözüm daha çok demokrasi 
Sol nerede? 
Sırada İtalya mı var? 
NATO’nun Varşova sınavı 
Avrupa’nın asileri 
Dış politikada doğru adımlar 
İngiltere’nin işi zor 
Büyük Britanya mı, küçük İngiltere mi? 
Avrupalılar ve dünya 
Brexit: Kötü fikir 
Brexit ötesinde AB şüpheciliği 
Demografi ve Avrupa 
1916 Orta Asya ayaklanması 
Ortadoğu’da gençler ne düşünüyor? 
Avrupa ve aşırı sağ   
Doğu Akdeniz’de su sorunu 
Dünya İnsani Zirvesi İstanbul’da 
Ortadoğu’da sınırlar 
Sykes-Picot 100 yaşında 
Vize muafiyeti olacak mı? 
Rusya, Türkiye: Yapısal sorunlar 
22 Mayıs seçimleri yaklaşırken 
Vizesiz Avrupa  
Dine dayalı devlet 
100 yıl sonra Kut’ül Amare 
Irkçılık 
İslam dünyasının durumu  
Kaliteli Rusya analizi 
Panama belgeleri depremi 
BM Genel Sekreteri kim olacak? 
Terörizm ve nükleer güvenlik 
IŞİD’le mücadelede ilahiyat 
Teröre lanet 
Brüksel’den ne çıktı? 
Büyük pazarlık 
Türkiye-AB anlaşması 
Basın özgürlüğü 
Oscarlar ve Spotlight 
Türkiye-AB zirvesine doğru 
İran nereye? 
Suriye: Obama’nın iflası 
Zor günler 
Suriye açmazları 
Suriye’de ateşkes mi? Chamberlain’in hayaleti 
Su ve elektrik 
Suriye: Köyün minareleri 
AB ve gelecek 
Dördüncü endüstri devrimi 
Temelleri sarsılan AB 
Avrupa’nın kaybolan rüyası 
Ortadoğu’da bir Çinli 
İslam dünyasının durumu 
Avrupa’nın popülizm sorunu 
Suudi Arabistan-İran krizi 
ABD’de kadın başkan 
2016’ya “Merhaba” derken 
Ne olacak bu AB’nin hali? 
Dış politikada gerçekçilik 
Türkiye-İsrail ilişkileri 
Ortadoğu’da mezhep kavgaları 
Tarihi Paris anlaşması 
İslam, Müslümanlar, Batı 
Türkiye ve AB üyeliği 
Stratejik rekabet 
AB-Türkiye zirvesi 
Gerilimi düşürme zamanı 
20 yıl sonra Bosna 
Gözler Paris’te 
İklim değişikliği ve global endişe 
Yaklaşan G20 zirvesi 
Diğer seçimler: Azerbaycan 
Türkiye: Umut ve kaygı 
Coğrafya ve politika (jeo-politik) 
Rusya’nın artan askeri gücü 
Terörizm başaramaz 
Seçimlere doğru Türkiye 
Putin Suriye’de neyin peşinde? 
Enerji, AB, İran 
Hac faciasının düşündürdükleri 
BM başarılı oldu mu? 
Sürdürülebilir kalkınma hedefleri 
Yunanistan’a istikrar gelecek mi? 
Corbyn başarabilir mi? 
Suriye satrancında Rusya 
İnsan kaçakçıları 
Savaşların kurbanı çocuklar 
Mısır’ın enerji piyangosu 
Yine suyun önemi 
AB’nin mülteci krizi 
AB’nin mülteci krizi 
Tsipras’ın sınavı 
Türkiye’de karar halkın 
Türkiye’ye üzülmek 
Stratejik bir kaynak: Su 
Başka bir “çılgın proje” 
Çocuklar öldürülmesin! 
Enerjide Türkiye-AB işbirliği 
Türkiye ve uyanan dev 
IŞİD’le savaş 
Yunanistan: Sönen umutlar 
AB’nin geleceği 
İran’la tarihi anlaşma 
Rusya’nın ayıbı 
Evet mi, hayır mı? 
Suriye’ye dikkat 
İran’la anlaşma olacak mı? 
ABD’ye bakış 
Rakamlarla mülteci krizi 
Magna Carta 800 yaşında 
Dünyada silahlı çatışmalar 
Yunanistan’ın geleceği 
Türkiye’de yeni dönem 
Güç paylaşımı, Lübnan 
Güç paylaşımı, Kuzey İrlanda 
Güç paylaşımı, Bosna 
Geçmiş ve gelecek 
ABD’nin Irak fiyaskosu 
Arakan Müslümanlarının trajedisi 
Siyasette deprem 
Zafer günü 
İngiltere nereye? 
Akdeniz’de stratejik dengeler 
ABD’nin Türkiye’ye bakışı 
Vietnam Savaşı’nı hatırlamak 
Akdeniz trajedileri ve AB 
Yunanistan: Karar zamanı 
Seçimler ve sonrası 
Esas konu geleceğimiz 
Milletin makûs talihi 
Siyasette yeni soluk 
Siyasette yeni soluk 
Çoklukta ölüm bile tatlıymış… İnanmayın! 
İran’la satranç 
Toprakları kanlı Yemen 
Bir yıl sonra Kırım 
İnternete bakış 
Çanakkale geçilmez 
Netanyahu sınavda 
Kadın liderler zorda 
Rumlar ne düşünüyor? 
Savaş çığırtkanı Netanyahu 
Rusya ve Putin 
Demokrasi, demokratlık 
Avrupa’nın kaderi Almanya ve Rusya’nın elinde 
Türkiye’nin kadınla sınavı 
Ukrayna anlaşması kalıcı mı? 
Yunanistan’ın kader günleri 
Avrupa’nın Ukrayna sınavı 
Yakarak öldürmek 
Sina’da ne oluyor? 
Ekonomi ve siyaset 
Yunanistan kavşakta 
Dünyada demokrasi geriliyor mu? 
Euro bölgesinin sorunları 
Avrupa ne yapmalı? 
Müslümanlar ne yapmalı? 
Terörizm hepimizin düşmanı 
Risk toplumu 
Robotlar ve işçiler 
2015: Seçimler yılı 
Güzel Türkçemiz 
Enerji jeo-politiğinde LNG 
2015’te Ortadoğu 
Putin zorda 
Yunanistan’a dikkat 
Gelir uçurumu 
Enerji oyununda kritik gelişme 
Nükleer enerji 
Yeni soğuk savaş mı? 
Dünya Bankası’nın iklim raporu 
Yine iklim değişikliği 
İran’la anlaşma mümkün olacak mı? 
ABD ve Çin sürprizi 
Küreselleşmenin neresindeyiz? 
Mescid-i Aksa 
İngiltere AB’den çıkacak mı? 
ABD Kongresi için yarış 
Ukrayna ve Tunus’ta kritik seçimler 
Türkiye’nin G20 dönem başkanlığı 
Petrol fiyatları düşerken 
Eşitsizlik sorunu 
Küreselleşme ve dünya düzeni 
Ebola tehdidi  
Kurbanlar 
Türkiye’nin Ortadoğu sınavı 
Dünya düzensizliği ve BM 
IŞİD hedefte 
Barbarlar kapıdayken 
İskoçya: Kader günü 
İskoçya’dan Katalonya’ya 
İskoçya referandumu 
Kissinger’in “Dünya Düzeni” 
Kritik NATO zirvesi 
Arap dünyasında siyasal İslam 
Türkiye’de yeni dönem (mi?) 
AB ve Akdeniz 
Deneme sırası Norveçlide 
Putin, Aliyev, Sargsyan 
2014’te insani kalkınma 
Kavşaktaki Türkiye 
Türkiye ne düşünüyor? 
Uluslararası guguk 
10 Ağustos ve Kıbrıs 
İsrail kazanabilir mi? 
Yazacak ne kaldı? 
Hepimiz Gazzeliyiz 
Gazze senaryoları 
Filistin trajedisi 
Su sorunu ve uluslararası su hukuku 
Müslümanlar radikalizme karşı 
Türkiye cumhurbaşkanı 
Savaş: 100 yıl önce ve şimdi 
Çin ve Ortadoğu 
Dünyanın mülteci sorunu 
Türkiye ve Arap dünyası 
Dış politikada gerçekçilik 
Dış güçler 
Bravo Obama 
AB’nin yeni açmazları 
Kapitalizm ve eşitsizlik 
Mısır nereye? 
Öteki Avrupa seçimleri 
Küresel ısınma ve güvenlik 
Avrupa nasıl yolunu kaybetti? 
Washington’dan Biden geliyor 
Batı sonrası düzen 
Türkiye’nin enerji amaçları 
Doğu Akdeniz ve Çin 
Irak’ın geleceği 
Transatlantik ilişkiler, Türkiye 
Orhan Veli 100 yaşında 
Kıbrıs- Güney Afrika 
Ukrayna bıçak sırtında 
Etnik anlaşmazlıklara çözüm 
Türkiye-AB ilişkileri nereye? 
Afganistan’da kritik seçimler 
Türkiye’de “yeni dönem” 
Türkiye seçim sınavında 
Türkiye yanlış yolda 
Yasaklarla nereye kadar? 
Kırım’ın ilhakı ve biraz tarih 
Kırım: Kritik gün 
Ukrayna, Kırım, enerji 
Eşitlik: Uzun ince yol 
Ukrayna dersleri 
Rusya Kırım’a dönüyor mu? 
Venezuela’da ne oluyor? 
Kiev “Meydan muharebesi” 
Kiev alev alev 
Rusya, Mısır, Doğu Akdeniz 
Türkiye, İsrail, Doğu Akdeniz 
Müzakereler başlarken 
Soçi Olimpiyatları başlarken 
Döviz ve durum tespiti 
Fransa-Türkiye ilişkileri 
Ukrayna: Rusya-AB rekabeti 
Gözler Cenevre 2’de 
2014’te savaş çıkar mı? 
Siyasi partilerin geleceği 
Downer başarabilecek mi? 
Cesur yeni dünya 
Avrupa’da aşırı sağa bakış  
Ekonomik beklentiler zayıf 
2014 ve Kıbrıs 
2014 ve Türkiye 
Mandela: Özgürlük meşalesi 
Ortadoğu’da Türkiye algısı 
Eleştirel ve özgür düşünce 
Fikirler, özgürlük ve hukuk